Επανήλθαν στη σκέψη μου όχι μόνο η εισήγηση του Μακαριωτάτου ενώπιον της Συνόδου της Ιεραρχίας, ο οποίος την 4η Οκτωβρίου, μεταξύ άλλων, είπε επί λέξει: «Το ζητούμενο αυτή τη στιγμή δεν είναι οι καταγγελτικές κραυγές…. Η Εκκλησία δεν ασκεί πολιτική, είναι όμως υπεύθυνη για το ήθος των πολιτών, τους οποίους οφείλει να εμπνέει, και όταν είναι μέλη της να καθοδηγεί, ώστε οι νοσηροί παράγοντες, που σχετίζονται με τη δημιουργία της κρίσης να αποφεύγονται και η κρίση να αντιμετωπίζεται με ήθος φιλάδελφο και φιλάνθρωπο», αλλά και οι επικρίσεις, που δέχεται για τη «χαλαρή», κατά την άποψη ορισμένων αδελφών, στάση του έναντι κυβερνητικών αποφάσεων και επιλογών!

Αντήχησαν στ’ αυτιά μας και οι συζητήσεις, που έγιναν κατά την Σύνοδο της Ιεραρχίας, κατά την οποία όλα τα μέλη της συμφώνησαμε με την εκδοθείσα Εγκύκλιο και εν συνεχεία ουδείς από μας παρεξέκλινε, ακόμα και όταν εκλήθη να κάνει δηλώσεις επ’ αυτής!

Το περιεχόμενο της Εγκυκλίου υπήρξε αποτέλεσμα πολλών συζητήσεων, προτάσεων και αλλαγών, δεδομένου ότι η Ιεραρχία είναι ένα πολυπρόσωπο όργανο, από 82 μέλη, τα οποία είναι και φυσικό και λογικό να έχουν διαφορετικές απόψεις. Αφ’ ης στιγμής, όμως, εγκρίθηκε και υπογράφηκε το σχετικό κείμενο, όλοι συνταχθήκαμε με το πνεύμα του και πειθαρχήσαμε στις Αποφάσεις του Σώματος της Ιεραρχίας.

Αναρωτιέμαι, κατά ταύτα, πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχει μια τέτοια τακτική σε ένα μικρότερο όργανο, όπως η Κυβέρνηση. Πώς είναι δυνατόν, σε τέτοιες κρίσιμες περιστάσεις, τα μέλη της να διαφοροποιούνται δημοσίως και τόσο κάθετα στη διακηρυγμένη από τον Πρόεδρό της και Πρωθυπουργό αρχή της εθνικής ομοψυχίας;

Σε μιαν επίσκεψή μου σε λαϊκή αγορά της Αθήνας προχθές, είδα σε ένα πάγκο οπωροπώλη την επιγραφή «Τομάτες 1, 5 € – για τους πολιτικούς δωρεάν!», τον παρεκάλεσα να βγάλει αυτή την επιγραφή, γιατί, όπως του είπα, σε τέτοιες κρίσιμες μέρες, δεν βοηθάει καθόλου τον τόπο! Και εκείνος συμφώνησε, λέγοντας «καλά παπά μου, ό, τι πεις!».

Όταν, όμως, πήγα σπίτι μου και διάβασα τις δηλώσεις του κ. Σηφουνάκη, προβληματίστηκα έντονα:

Τι θα πω στον συμπαθή οπωροπώλη, που, όταν τον ξανασυναντήσω, ασφαλώς θα μου πει:

«Παπά μου, είδες που στα ‘λεγα»;

γράφει ο Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος Β' 

Pin It