Ο αοίδιμος Στυλιανός διηκόνησε την Εκκλησία και επί εικοσαετία σήκωσε ένα βαρύ Σταυρό, με υπομονη και εκκλησιαστικό ήθος και απεβίωσε στις 18 Δεκεμβρίου 1999 την ώρα της αιμοκαθάρσεως, ψάλλων το “Xριστός Ανέστη” και είναι βέβαιο ότι ήδη έβλεπε τη δόξα της αναστάσεως του Κυρίου.

Διά τα κατ` αυτόν και δι' άπαντας τον τελικό λόγο έχει ο Δικαιοκρίτης και απροσωπόληπτος Κύριος “ου εν τη χειρί  η πνοή ημών”.

Η Εκκλησία μας όλους τους αποδέχεται και όλους τους συγχωρεί, με προϋπόθεση τη μετάνοιά τους, μια πνευματική διαδικασία και μυστική επικοινωνία μεταξύ μετανοούντος ανθρώπου και δικαιοκρίτου, αλλά και ελεήμονος, Θεού, η οποία συντελείται στο “ταμιείον” της ψυχής.

Στις άτακτες φωνές, που πάντα θα υπάρχουν, η Εκκλησία προκρίνει ως απάντηση την εύλαλη σιωπή.

Σήμερα, όμως, ίσως είναι ανάγκη να απαντήσει η Αντιγόνη, μέσα από τους στίχους της ομώνυμης τραγωδίας του Σοφοκλή, όταν συνδιαλεγόμενη με τον Κρέοντα για την ταφή του αδελφου της Πολυνείκη, τον οποίο ο Κρέοντας, θεώρησε  εχθρό της πατρίδος και ήθελε το πτώμα του να μείνει άκλαυτα, άταφο, βορά των ορνέων του ουρανού, του είπε το μοναδικό “ου τοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν”, δεν γεννήθηκα  για να σκορπίζω και να μοιράζομαι το μισος, αλλά την αγάπη!

Ας θυμηθούμε, επίσης, ότι ο Πολύβιος θεωρούσε μέγιστα αμαρτήματα το να ασεβεί κανείς στους θεούς, τους γονείς και τους τεθνεώτας.

Ο αμερόπληπτος και Δικαιοκρίτης Θεός κρινεί και τον αείμνηστο Στυλιανό, και εμέ και όλους μας!

Ακολούθως, ομίλησε για τη ζωή και το έργο του αοιδίμου Ιεράρχου ο εκ Πρεβέζης καταγόμενος, επί τιμή Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κ. Γ. Κούρτης, ο οποίος, μεταξύ άλλων, ανέφερε:

“...Ένας Πρεβεζάνος έρχεται σήμερα στην Τήνο, αφ` ενός μεν ως προσκυνητής της Μεγαλόχαρης...αφ` ετέρου δε ως αφηγητής, για όσα είδα και άκουσα στην Πρέβεζα, κατά τη διάρκεια της αρχιερτείας του Νικοπόλεως Στυλιανού Κορνάρου, του δυναμικού αυτού Ιεράρχη.....που έφθασε στην Πρέβεζα στις 23.11.1952... Μικρός τότε, σε ηλικία επτά ετών, πήγα με το συνομήλικο με το Μητροπολίτη Στυλιανό πατέρα μου, που ζει σήμερα 100 ετών, να υποδεχθούμε το νέο Δεσπότη μας...

...Ο Μητροπολίτης Στυλιανός, αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, εντυπωσίασε τους Πρεβεζάνους με την κοινωνική και εθνική δράση του.... Η Πρέβεζα και ολόκληρος ο νομός ήταν σε κατάσταση φτώχειας από τις συνθήκες του πολέμου... Πρωταρχική του μέριμνα ήταν οι άποροι... Ίδρυσε εκκλησιαστικό μαθητικό οικοτροφείο στην Πρέβεζα και στη Φιλιππιάδα και το εκκλησιαστικό ορφανοτροφείο Ζαλόγγου, ιδρύματα, που υποδηλώνουν την αγάπη του για τη νεότητα, καίτοι η Μητρόπολη την εποχή εκείνη διέθετε πενιχρές προσόδους.... Ενίσχυε, επίσης, απόρους φοιτητές με χρηματικά ποσά, ακόμη και από το μισθό του, ενώ συνέστησε συσσίτια για τους μαθητές στην πόλη. Βλέποντας την ανάγκη για μόρφωση των νέων της Επαρχίας του, φρόντισε με παρεμβάσεις του στην πολιτεία για την ίδρυση νέων Γυμνασίων στη Φιλιππιάδα, το Θεσπρωτικό και το Λούρο...

....Ο  Μητροπολίτης Στυλιανός ανοικοδόμησε το Μητροπολιτικό Μέγαρο και 5 Ναούς της Πρέβεζας,που είχαν καταστραφεί από τον πόλεμο, θεμελίωσε 30 Ναούς, ανακαίνισε 22 και αποπεράτωσε 47, ανασυγκρότησε απότα ερείπια την ιστορική Μονή Αγίου Δημητρίου Ζαλόγγου και τα κελλιά στις κατεστραμμένες Ι. Μονές Προφήτου Ηλιού Ηλιοβουνίων και Αγίας Τριάδος Λεκατσά και ανήγειρε το Εκκλησιαστικό Καραμλανειο Νηπιαγωγείο Πρέβεζας, νηπιοτροφείο στο χωριό Παπαδάτες και το Εκκλησιαστικό Γηροκομείο Πρέβεζας.ενώ συνέδραμε στην ανέγερση του κτηρίου του Δημαρχείου και του Γενικού Νοσοκομείου Πρέβεζας και στη λειτουργία του πολιτικού αεροδρομίου του Ακτίου, ανήγειρε το μνημείο των Σουλιωτισσών και  στην κεντρική πλατεία της παραλίας το άγαλμα του Οδυσσέα Ανδρούτσου ....

Στη συνέχεια,ο Σεβασμιώτατος, αφού ευχαρίστησε τον κ. Κούρτη για την αποδοχή της προσκλήσεώς του, ανέγνωσε επιστολή του διαδόχου του μακαριστού, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Χρυσοστόμου, με την οποία εξέφραζε τις ευχαριστίες του για την γενομένη πρόσκληση και τη λύπη του διότι ποιμαντικές υποχρεώσεις δεν του επέτρεψαν να παραστεί στην εκδήλωση τιμής του προκατόχου του.

Εκ μέρους των οικογενών του, ομίλησε η ανεψιά του, Ελλογιμώτατη φιλόλογος κα Άννα Κορνάρου, η οποία ευχαρίστησε το Σεβασμιώτατο για την πρωτοβουλία του, τον κ. Κούρτη και τον μαρμαρογλύπτη κ. Καγιώργη για την φιλοτέχνηση του ανάγλυφου πορτραίτου του.

Μετά το πέρας της ακολουθίας, με επικεφαλής τον Σεβασμιώτατο κ. Δωρόθεο Β', σχηματίσθηκε πομπή προς το οικογενειακό Παρεκκλήσιο της Αγίας Βαρβάρας, υπό την πρόθεση του ιερού Βήματος του οποίου εναπόκεινται τα οστά του αειμνήστου Στυλιανού, προσδοκώντα την ανάσταση των νεκρών,όπου ο Σεβασμιώτατος τέλεσε Τρισάγιο και έγιναν τα αποκαλυπτήρια αναγλύφου επιτοίχιας προτομής του, που φιλοτέχνησε ο Τήνιος μαρμαρογλύπτης κ. Καγιώργης, δαπάναις του ανεψιού και βαπτιστικού του αοιδίμου, ιατρού κ. Στυλ. Κορνάρου, τον οποίο και ευχαρίστησε ο Σεβασμιώτατος.

Pin It