telefteanea

Breadcrumbs

 

Με την έννοια αυτή οι ελπίδες για την εδραίωση της μόνιμης και πραγματικής ειρήνης μεταφέρονται στις αίθουσες του σχολείου, στη θερμή σχέση, επικοινωνία και συνάντηση των φορέων της αγωγής με τις νέες υπάρξεις, τους μαθητές. 

Η συνειδητοποίηση, λοιπόν, της ανάγκης για μια ζωή απαλλαγμένη από το άγχος και τη φρίκη του πολέμου, οδήγησε στην ανάπτυξη της παιδαγωγικής προς ειρήνη, με σκοπό να δημιουργηθούν αντικειμενικές συνθήκες, ικανές να επηρεάσουν και τελικά να διαμορφώσουν τέτοιες σχέσεις ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες και στους λαούς, ώστε να υλοποιηθεί η πολιτική πρακτική υπέρ της ειρήνης. 

Υπό το πρίσμα αυτό η αγωγή της ειρήνης, ως πρόβλημα της παιδαγωγικής, προσδιορίζει το αντικείμενό της στην κατανόηση των δυνατοτήτων και των προϋποθέσεων με τις οποίες μέσα στο σχολείο θα κοινωνικοποιηθεί ο μαθητής συνειδητά, για να αποβεί μέλος ενεργητικό της κοινωνίας στον αγώνα για την επικράτηση της ειρήνης. Πρόκειται, στην πραγματικότητα για τη δημιουργία των δυνατοτήτων ειρηνικής συμβιώσεως, παρά τις υπάρχουσες διαφορές στην ιδεολογία, θρησκεία, οικονομία, φυλετική καταγωγή κ.α.
 

Δυνατότητα αγωγής προς ειρήνη 

Η οριοθέτηση των δυνατοτήτων της αγωγής για ειρήνη προϋποθέτει: 

  • Την κοινωνική συνειδητοποίηση και συνεργασία φορέων και οργανισμών, με την οποία το σχολείο μπορεί να υπηρετήσει αποτελεσματικά την ειρήνη. 
  • Το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 
  • Το ασυμβίβαστο της πολιτιστικής προόδου και του πολέμου. 
  • Τη μετάβαση από τη θεωρία (ειρηνολογία) στην πράξη.
     

Στόχοι της αγωγής της ειρήνης 

Αποτελέσματα στο χώρο της εκπαίδευσης χωρίς σαφείς σκοπούς και γνώση των στόχων και μεθόδων επίτευξής τους δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν. Γι` αυτό και η αγωγή της ειρήνης, ανταποκρινόμενη στην πρόκληση για αποτελεσματική παρουσία, θέτει τους εξής σκοπούς: 

  1. Να κατανοηθεί η αντιφατικότητα και η επικινδυνότητα του σύγχρονου τρόπου ζωής. 
  2. Να συνειδητοποιηθεί η αδικία των εξοπλισμών και η μωρία της ισορροπίας του τρόπου. 
  3. Να διαμορφωθεί ο δημόσιος πολίτης που θα διαλέγεται, θα κρίνει και θα αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του. 
  4. Να προωθηθεί η γνωριμία και επικοινωνία των λαών. 
  5. Να ενδυναμωθεί η επικοινωνία ατόμων, ομάδων, κοινωνιών, για να κατανοηθεί η ανάγκη της ύφεσης και η δυνατότητα εξαλείψεως του φόβου και της αγωνίας, που συνδέονται με την έκρηξη των πολέμων. 
  6. Η συντονισμένη αναζήτηση των δυνατοτήτων συνεργασίας του σχολείου με ποικίλους φορείς, κοινωνικούς και πολιτιστικούς, έτσι ώστε η υπόθεση της ειρήνης να υπηρετείται από όλη την κοινωνία. 
  7. Να γίνει κατανοητό ότι η υπόθεση της ειρήνης συνδέεται άμεσα με την καλλιέργεια και την πνευματική ωρίμανση του ανθρώπου και εκφράζεται ως ήθος με την ανοχή, δικαιοσύνη, σεβασμό της ισότητας και ελευθερίας και το πνεύμα της θυσίας.
     

Η εφαρμογή 

Η πραγμάτωση της αγωγής, που θα λειτουργήσει με προοπτική την ειρήνη, δεν είναι απλή διαδικασία, αλλά λειτουργία εξαιρετικά δύσκολη, που εξαρτάται από πολλές προϋποθέσεις. 

Η πρώτη και θεμελιώδης προϋπόθεση μιας λειτουργικής ανάγκης, ικανής να διακονήσει την ειρήνη, είναι να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός σχολείου, που κατά τη διδασκαλία και διαδικασία της μάθησης, η έμφαση θα επικεντρώνεται κατεξοχήν στην ανάπτυξη των ανθρωπίνων σχέσεων, στην προώθηση της ίδιας της κοινωνικής ζωής ανάμεσα στους παράγοντες της σχολικής ζωής, που αναλαμβάνει την αυτοδιαχείριση και πραγματώνει τη συλλογική εργασία. 

Μια δεύτερη βασική προϋπόθεση είναι ο οικουμενικός χαρακτήρας της διδασκαλίας, καθώς τα επιμέρους μαθήματα θα αναδεικνύουν την πολυμέρεια του ανθρώπινου πολιτισμού, τα επιστημονικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας, τη μετοχή όλων των ανθρώπων στον πόνο και το δικαίωμα όλων των λαών στη ζωή και στον πολιτισμό. 

Κατά τη διδασκαλία, η διδαχή του παρελθόντος θα πρέπει να ενισχύσει το πνεύμα της ταπείνωσης στην κατανόηση των λαθών και ιστορικών παθών και να εμπνεύσει την ήπια αντιπαράθεση και παρουσίαση των διαφορών. 

Για να διακονήσει το σύγχρονο σχολείο πραγματικά την ειρήνη, χρειάζεται να λειτουργήσει χωρίς το φόβο της απεμπόλησης των ατομικών και εθνικών δικαιωμάτων και της αποδυνάμωσης της εθνικής συνείδησης. Κατά συνέπεια, ένα σχολείο που θα προέλθει από την παιδαγωγική της ειρήνης, χρειάζεται: 

  • Καθηγητές χωρίς μισαλλοδοξία και πάθη του ιστορικού παρελθόντος. 
  • Αναλυτικό πρόγραμμα με σαφείς σκοπούς και στόχους, που θα δίνουν το στίγμα της εθνικής αλλά και οικουμενικής αντίληψης - θεώρησης της ανθρώπινης ζωής. 
  • Δυνατότητα συνεργασίας με ποικίλους εξωσχολικούς φορείς και παράγοντες της κοινωνίας, που θα το εμπνέει και θα την προωθεί. 
  • Ύλη μαθημάτων προσαρμοσμένη στην εθνική ιδιαιτερότητα, αλλά και στις διεθνείς εξελίξεις. 
  • Υπέρβαση των ατυχιών του παρελθόντος, με αποφυγή της ακραίας περιγραφής των πολεμικών γεγονότων που εξάπτει το μίσος και το φανατισμό. 
  • Μέθοδο βιωματικής διδασκαλίας, με έμφαση στο διάλογο και στην κριτική. 
     

Ωστόσο, όμως, καμιά αγωγή δεν μπορεί να μυήσει αποτελεσματικά τους μαθητές στην ειρήνη, αν τα μηνύματα που φτάνουν στο σχολείο από την κοινωνία, δεν είναι ανάλογα με τον προσανατολισμό της παιδείας. Η αγωγή της ειρήνης θα καρποφορήσει, αν η πολιτική κοινωνικοποίηση και η διαμόρφωση του πολίτη συνυπάρξει μέσα στο ίδιο το σχολείο με τη διαμόρφωση συνείδησης πίστης ,την αμοιβαιότητα και στο οικουμενικό πνεύμα.  

του Μητροπολίτη Σύρου

κ. Δωροθέου Β

  • Τρίτη 25 Φεβρουαρίου
    Ταρασίου Κων/λεως, Ρηγίνου, Μαρκέλλου

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ