telefteanea

Breadcrumbs

Η εξέλιξη των ειδών, και του ανθρώπου, αποτελεί αποτέλεσμα μιάς διαρκούς μάχης, κατά την οποία επιβιώνουν οι ικανότεροι οργανισμοί, που είναι καλύτερα εφοδιασμένοι από τη φύση.

Σε μια τέτοια πραγματικότητα, ο Θεός είναι περιττός, οι Βιβλικές διηγήσεις παιδαριώδεις μύθοι και ο άνθρωπος, όπως τον αντιλαμβανόμαστε σήμερα, σε όλο του το μεγαλείο, αλλά και τη μικρότητα, είναι αποτέλεσμα αλλεπάλληλων εξελικτικών μεταλλάξεων ενός μονοκύτταρου οργανισμού…

Πολλοί χριστιανοί, μάλιστα, πιστεύουν και φοβούνται ότι αν ο άνθρωπος είναι προϊόν της εξέλιξης τότε η ιστορία της Γένεσης λέει ψέματα και με θερμουργό ζήλο καταδικάζουν την θεωρία της εξέλιξης ως μια βλάσφημη θεωρία, που διαψεύδει επιστημονικά την πίστη τους.

 Ο Θεός, όμως, δεν αμφισβητείται ούτε από θεωρίες ούτε από ενδείξεις ούτε από αποδείξεις. Για τον πιστό είναι η δημιουργός δύναμη η οποία δμιουργεί, συντηρεί  και συντονίζει και την κίνηση των ηλεκτρονίων και την κίνηση των πλανητών…Για τον άνθρωπο που δεν έχει προσωπική σχέση με το Θεό, από την άλλη, όλα όσα υπάρχουν και γίνονται είναι αποτελέσματα αυτόνομων, φυσικών διαδικασιών και ο Θεός δεν είναι ποτέ πουθενά. …

Δεν απειλείται, λοιπόν, η ύπαρξη του Θεού από τη θεωρία της σχετικότητας, ούτε και από οποιαδήποτε απολιθώματα ανακαλυφθούν, διεκδικώντας το έπαθλο του κρίκου, που συνδέει τον άνθρωπο με τα πιθηκοειδή!

Απειλείται, όμως, αυτή καθ’  εαυτή η ύπαρξη του ανθρώπου, ως προσώπου, ως φορέα αναφαίρετων φυσικών δικαιωμάτων, ως πνευματικής και ανεπανάληπτης οντότητας….

Η θεωρία της επιβίωσης του ικανωτέρου και ισχυροτέρου, που αποτελεί και την πεμπτουσία του Δαρβινισμού, τεκμηρίωσε και ίσως ακόμη τεκμηριώνει «επιστημονικά» την ανισότητα μεταξύ των ανθρώπων, καθώς μπορεί πλέον και χωρίς ηθικούς ενδοιασμούς να  υποστηριχθεί ότι στον αγώνα της ζωής επιβιώνουν οι καλύτερα εφοδιασμένοι από τη φύση!

Ο κοινωνικός δαρβινισμός ήταν και, δυστυχώς είναι, η αντανάκλαση της Δαρβίνειας θεωρίας στην κοινωνική ζωή: οι φτωχοί είναι βιολογικά κατώτεροι, γι’  αυτό και δεν μπορούν να ανταποκριθούν και να ανταπεξέλθουν στις κοινωνικές συνθήκες του ανταγωνισμού…

Αντίστοιχα, οι πλούσιοι είναι οι βιολογικά ανώτεροι και καλύτερα προσαρμοσμένοι στις συνθήκες, γι’  αυτό και μπορούν να κατακτήσουν τα αγαθά του δυτικού πολιτισμού.

Από την άλλη, ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός αυτοανακηρύχθηκε ως ο ανώτερος, με βάση τα κριτήρια, που ο ίδιος έθεσε, την τεχνολογική εξέλιξη, τη στρατιωτική δύναμη, την οικονομική κυριαρχία. Οι άλλοι, οι «κατώτεροι»  πολιτισμοί, θεωρήθηκαν πρωτόγονοι, που χρειάζονταν την Ευρωπαϊκή κηδεμονία.. Έτσι, η επιστήμη δικαιολόγησε και αμνήστευσε την οικονομική κυριαρχία και εκμετάλλευση των αποικιών από τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό και τους φορείς του.

Το χειρότερο, βέβαια, είναι ότι η θεωρία της εξελίξεως, τη 200ή επέτειο από τη γέννηση του εμπνευστή της οποίας εόρτασε φέτος η Ευρώπη και όχι μόνο, στήριξε επιστημονικά και θεμελίωσε ρατσιστικές αντιλήψεις, που πριν 70 χρόνια δημιούργησαν τα κρεματόρια, και σήμερα ενισχύουν την κοινωνική αναλγησία και την κατάρρευση του Κράτους Προνοίας, καθώς, όπως υποστήριζε ο Άγγλος φιλόσοφος  Χέρμπερτ Σπένσερ, «δεν πρέπει να φροντίζουμε για τους φτωχούς ούτε να προάγουμε την κρατική μέριμνα για παιδεία ούτε να φροντίζουμε για την ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη, εκτός κι αν η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή, ώστε ν' απειλείται ολόκληρο το έθνος. Γιατί η φροντίδα για τους αρρώστους, η κοινωνική πρόνοια κ.τ.ο. είναι εκβιασμός της φυσικής επιλογής….»

Δεν είχε, λοιπόν, άδικο ο επίσης  Άγγλος Μπέρναρντ Σω που έγραψε πολύ επιτυχημένα ότι ο Δαρβίνος «είχε την τύχη να ικανοποιήσει καθένα που ήθελε να εξυπηρετήσει τον ιδιοτελή του σκοπό»

 

+ Ο ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄

  • Τρίτη 25 Φεβρουαρίου
    Ταρασίου Κων/λεως, Ρηγίνου, Μαρκέλλου

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ