telefteanea

Breadcrumbs

Γιατί μόνο αποτέλεσμα ιδεοληψίας μπορεί να θεωρηθεί κάθε παρόμοια άποψη, που παραθεωρεί την αναμφισβήτητη πραγματικότητα ότι σε κάθε δύσκολη στιγμή της Πατρίδας μας η Εκκλησία βρέθηκε στο πλευρό της και δίπλα στο χειμαζόμενο λαό της.

Από το 720 μ.Χ., όταν ο Πατριάρχης Σέργιος πρόσφερε τα πολύτιμα αναθήματα της Εκκλησίας για να μπορέσει ο Ηράκλειος να ανορθώσει το Κράτος και να αντιμετωπίσει τον Περσικό κίνδυνο, μέχρι το 1940, με την ιστορική απόφαση της Διοικούσας το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου Επιτροπής να προσφέρει στον Αγώνα τα αφιερώματα και τα τιμαλφή της Μεγαλόχαρης,

Στους σκοτεινούς αιώνες μετά το 1453 η Ορθόδοξη πίστη υπήρξε το καταφύγιο και η παρηγοριά του υποδούλου ελληνικού λαού και η Εκκλησία το κύριο στήριγμα και ο πολύτιμος συμπαραστάτης του, στην αγωνιώδη προσπάθεια του να επιβιώσει και να διασώσει τον πολιτισμό του και την Εθνική του αυθυπαρξία.

Γι’  αυτό και ο Στρατής Μυριβήλης σημείωσε χαρακτηριστικά, ότι «Αν υπάρχομε σήμερα σαν Ελληνική Φυλή, είναι γιατί κρατηθήκαμε από το άμφιο της Θρησκείας μας όλα αυτά τα χρόνια».

Αλλά και στο απελευθερωμένο Ελληνικό Κράτος, η Εκκλησία και τα Μοναστήρια  έδωσαν και πάλι και πολλάκις το παρόν.

Μέχρι το 1930 απαλλοτριώθηκαν για την αποκατάσταση προσφύγων και ακτημόνων και για λόγους "προφανούς ανάγκης και δημόσιας ασφαλείας" μοναστηριακές εκτάσεις αξίας άνω του ενός δισεκατομυρίου προπολεμικών δραχμών, ενώ  το Κράτος κατέβαλε στο Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο μόνο το 4% (40 εκατομύρια δραχμές)…. 

Με το νόμο 4684/1931 περί "Οργανισμών Διοικήσεως Εκκλησιαστικής και Μοναστηριακής Περιουσίας" ρευστοποιήθηκε η ακίνητη περιουσία των Μονών, που εξανεμίστηκε εξαιτίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της ξενικής κατοχής (1940-44)

Το 1952, με τη "Σύμβαση περί εξαγοράς υπό του Δημοσίου κτημάτων της Εκκλησίας προς αποκατάστασιν ακτημόνων γεωργικών κτηνοτρόφων", η Εκκλησία της Ελλάδος παρεχώρησε στο Κράτος το 80% της καλλιεργούμενης ή καλλιεργήσιμης αγροτικής περιουσίας της με αντάλλαγμα ορισμένα αστικά ακίνητα και 45.000.000 δραχμές νέας (τότε) εκδόσεως, με τη διακήρυξη μάλιστα ότι η απαλλοτρίωση αυτή είναι η τελευταία και δεν πρόκειται να υπάρξει νεότερη στο μέλλον.

Ως αντάλλαγμα, μάλιστα των  μεγάλων παραχωρήσεων γης στις οποίες είχε προβεί η Εκκλησία της Ελλάδος καθιερώθηκε και η "μισθοδοσία" των κληρικών από τον Κρατικό Προϋπολογισμό ….

Παρ’  όλα αυτά, όμως, η Εκκλησία συνέχισε και συνεχίζει το έργο Της σε τομείς κοινωνικής δράσης και ευθύνης, που η Πολιτεία αδυνατεί να καλύψει! Αυτό το διαπιστώνει με το αλάνθαστο κριτήριό του ο πιστός Λαός, γι’ αυτό κι’ αν ακόμα υποτεθεί ότι ολόκληρη η περιουσία Της θα δημευθεί, είναι βέβαιο ότι σύντομα μια νέα θα αποκτηθεί…

Σήμερα, σε μια πρωτοφανή περίοδο οικονομικής κρίσης και ανεργίας, με αυξημένη την ανάγκη κοινωνικής πρόνοιας και προστασίας, υποχρεώνεται η Εκκλησία να «συνεισφέρει» σε ποσοστό μεγαλύτερο από άλλους φορείς, καταφανώς  δυσανάλογο με τις «ευθύνες» Της για τη σημερινή κατάσταση.

Καλούνται για παράδειγμα οι Μονές να πληρώσουν 3 τοις χιλίοις επί της αντικειμενικής αξίας των κτημάτων τους, επειδή μερικά απο αυτά βρίσκονται σε περιοχές υψηλής αγοραστικής αξίας, τα οποία όμως κατά το πλείστον είναι μισθωμένα σε ακτήμονες κτηνοτρόφους  έναντι μικρού ετησίου τιμήματος!

Και αποσιωπάται ταυτόχρονα το γεγονός ότι το Δημόσιο έχει γίνει πολλές φορές αποδέκτης εκτάσεων μεγάλης αξίας, τις οποίες παρεχώρησε η Εκκλησία και ιδιαιτέρως τα Μοναστήρια, προκειμένου να λειτουργήσουν κατασκηνώσεις, να ανεγερθούν νοσοκομεία,  σχολεία, ιδρύματα, γυμναστήρια, στρατόπεδα, πνευματικά κέντρα ή να δημιουργηθούν κοινόχρηστοι χώροι για την αναψυχή του λαού.

Από την άλλη, βέβαια, δεν θα υπήρχε σοβαρή αντίρρηση, έστω και με την άδικη και άνιση αυτή αντιμετώπιση, αν οι πόροι που θα εισρεύσουν στα Κρατικά Ταμεία διατίθονταν για τη βελτίωση της υγείας, της παιδείας και των όρων διαβίωσης ενδεών και εμπεριστάτων συνανθρώπων μας, για την ανακούφιση των οποίων καθημερινά η Αρχιεπισκοπή Αθηνών και οι κατά τόπους Μητροπόλεις, συνεισφέρουν μεγάλα χρηματικά ποσά απο τα Φιλόπτωχα ταμεία, και τις φορολογούμενες πλέον δωρεές!

Ποιος, όμως, μπορεί να διαβεβαιώσει, για παράδειγμα, ότι οι αυξημένοι φόροι που θα καταβληθούν από την Ιερά Μητρόπολη Σύρου, η οποία ασφαλώς δεν ανήκει στις 6 πλουσιώτερες Μητροπόλεις, όπως από όχι καλή πληροφόρηση γράφηκε, θα διατεθούν για την πρόσληψη αναγκαίου Ιατρικού προσωπικού στο ΙΚΑ Σύρου, ώστε να πάψει η ταλαιπωρία των απομάχων της ζωής;

 

† Ο ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄ 

(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα «ΣΦΗΝΑ» της Παρασκευής, 26 Μαρτίου 2010)
  • Τρίτη 25 Φεβρουαρίου
    Ταρασίου Κων/λεως, Ρηγίνου, Μαρκέλλου

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ